ภาพยนตร์เรื่อง Bushwick สู้ยึดเมือง หนังแนวใหม่มุมมองเสมือนจริง

จากผลงานการควบคุมภาพยนตร์ซอมบี้สุดวายป่วงอย่าง Cooties (2014) ของผู้กำกับ Cary Murnion รวมทั้ง Jonathan Milott ก็กำเนิดกระแสวิจารณ์ไม่น้อย ที่มีอีกทั้งด้านดีและไม่ดี ด้วยเรื่องราวที่ออกจะแปลกก็เลยสร้างสีสันให้แวดวงภาพยนตร์ได้อย่างดีเยี่ยม กระทั่งมาถึงปีนี้ทั้งสองได้เปลี่ยนแปลงกระบวนการทำหนังอีกรอบ เป็นหนังแอ็คชั่นเสี่ยงอันตรายภัยอันตรายที่เกิดขึ้นมาจากความสามารถมนุษย์ ยังไม่ทิ้งลายความเป็นเอกลักษณ์ส่วนตัว ซึ่งใช้กระบวนการถ่ายทำแบบ Long Take อีกทั้งเรื่อง มั่นใจว่างานนี้คนจำนวนไม่น้อยคงจะต้องการพิสูจน์แล้วว่าทั้งสองจะเอาอยู่หรือเปล่า

Bushwick สู้ยึดเมือง กล่าวถึงเรื่องราวของ ลูซี่ ที่เดินออกมาจากสถานีรถไฟบุชวิค คุณได้ศึกษาและทำการค้นพบว่าเมืองเกิดของคุณกำลังถูกกองกำลังติดอาวุธที่ใส่เสื้อทหารชุดสีดำเล่นงาน คุณได้รับการช่วยเหลือเกื้อกูลจากอดีตกาลนย. สตูป รวมทั้งได้ศึกษาและทำการค้นพบว่าคนที่กำลังเล่นงานเมืองของคุณเป็นกองกำลังทหารจากเท็กซัสที่อยากได้แบ่งดินแดน พวกเขามากับอาวุธ รวมทั้งใช้เมืองบุชวิคเป็นตัวรับรองสำหรับการต่อรอง มีเพียงแต่อย่างเดียวที่เขาทั้งคู่ทำเป็นเป็นการพยายามเอาชีวิตรอดผ่านป่าดงสนามรบกลางเมืองไปยังแผนการที่ๆจะเป็นสนามรบในที่สุดของการสู้รบคราวนี้

ถึงแม้ว่าแบบอย่างหนังที่ปลดปล่อยออกมานั้นจะมิได้มีความน่าดึงดูดใจเท่าไรนัก แม้กระนั้นขึ้นชื่อว่าเป็นผู้กำกับคู่ซี้สองคนอย่าง Cary Murnion รวมทั้ง Jonathan Milott ก็อดพอใจมิได้ เมื่อได้ดูภาพยนตร์และก็พอเพียงจะรู้ได้ว่าเพราะอะไรนักวิพากษ์วิจารณ์ถึงได้ให้แต้มแบบกลางเนื่องจากว่าด้วยการใช้แนวทางการถ่ายทำแบบ Long Take ซึ่งบางบุคคลพอใช้ยินถึงกับเบ้ปาก เพราะเหตุว่าผิดจริตอย่างแรง ส่วนตัวก็คิดแบบนั้น แต่ว่าก็ยังคิดในด้านดีว่ามันบางครั้งอาจจะมิได้เชื้อเชิญวิงเวียนมากมายขนาดนั้น ซึ่งก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

ถึงแม้ว่าผู้กำกับจะถ่ายแบบ Long Take ทั้งยังเรื่องมันก็มิได้ออกมาห่วยนัก โดยยิ่งไปกว่านั้นฉากบู๊ที่นับว่าทำออกมาได้ค่อนข้างจะดี และก็เหมือนจริงมากมาย ถ้าฉายในระบบ 4D ก็ไม่แน่ว่าพวกเราบางครั้งอาจจะรู้สึกปวดทรมาทรกรรมเช่นเดียวกับผู้แสดงก็ได้ เนื่องจากว่าหนังมีความสมจริงสมจัง ฉากบางฉากก็ทำเอาพวกเราอดหวาดเสียวไปด้วย ซึ่งนับว่าสร้างความตรึงใจให้อย่างยิ่ง เพราะว่ามันเกินความปรารถนาพอเหมาะพอควร สิ่งที่จะต้องยกย่องอีกอย่างเป็นหนังทำให้พวกเรารู้สึกร่วมไปกับสถานะการณ์ที่เกิดขึ้น สร้างอรรถรสได้มากขึ้นไปอีก

ส่วนเรื่องของบทก็ไม่ต้องกล่าวถึง เพราะว่ามันก็มิได้ห่วยแตกหรือดีเยี่ยม อยู่ในขั้นกลางรวมทั้งพอเพียงจะมีใจความเป็นจริงอยู่บ้าง ในส่วนของดาราหนังก็นับว่าทำออกมาเจริญ ถึงแม้ว่าในเรื่องจะมิได้มีการสื่ออารมณ์เท่าไรนัก แม้กระนั้นจะหนักไปที่การเอาชีวิตรอดของผู้แสดงมากยิ่งกว่า แล้วก็ที่พีคสุดก็คือตอนสุดท้ายของเรื่อง ถ้าผู้ใดกันที่เคยดูภาพยนตร์แนวนี้มามากมายก็จะพอเพียงทายใจตอนสุดท้ายได้ว่ามันจะเป็นเยี่ยงไร ซึ่งทำพวกเราได้แม้กระนั้นอุทานในใจว่าจะจบอย่างนี้จริงๆหรือเนี่ย

ภาพเรื่อง Volver ดอกไม้สีแดงของเปโดร อัลโมโดวาร์ หนังยอดเยี่ยม

Volver เรื่องเล่าในมาดริด ประเทศสเปน กล่าวถึงห้าสาว ห้าตอนวัยในครอบครัวชนชั้นแรงงาน หนึ่งสาวสวย ไรมุนดา (เพเนโลกระเป๋า อาจารย์ซ) กับ เปาล่า บุตรสาววัยรุ่น , โซลีแดด น้องสาวไม่มีแฟนของไรมุนดา และก็แม่ของทั้งสอง ผู้กลับมาจากความตาย มาเป็นผี หลอก คนภายในหมู่บ้าน ระหว่างที่กำลังทำหน้าที่ของแม่ น้องสาว รวมทั้งเพื่อนบ้านพยาบาลญาติสนิทของคุณ สาวคนในที่สุด ออกุสติน่า สาวใหญ่กลางคน (ไม่มีคู่) เพื่อนบ้านที่เปรียบได้กับญาติสนิทของครอบครัวนี้ ผู้ซึ่งยังอยู่เพียงลำพัง

สาระเอาจริงเอาจัง เกี่ยวกับเงื่อนรัก โกรธ ชัง แล้วก็ความไม่ดีสวยในครอบครัว คนสนิท หรือจนกระทั่งการฆาตกรรม ถูกเล่าในแบบของละครน้ำเน่า ความเกินจริงสำหรับในการแสดงแบบละคร การพูดบทพูดรวมทั้งอาการ ในแสงสว่างเงาแบบงานละครโทรทัศน์สมัยเก่า หรือถ้าหากหลับตาฟังเพียงแค่เสียงบทสำหรับพูด

หนังจะเป็นละครวิทยุเมโลดราม่าดีๆนี่เอง แม้กระนั้นหนังของเปโดรใช้กรรมวิธีการเล่าแบบ ‘น้ำเสีย’ (ไม่ใช่คำประณาม) บีบคาดคั้นอารมณ์แบบเมโลดราม่า แต่ว่าหนังของเขามักถูกจัดให้อยู่ในกรุ๊ปหนังโป้หนังผู้ใหญ่ต (ฉายตามโรงอาร์ตเฮ้าส์) ด้วยเหตุว่ากรรมวิธีการอันเป็นเอกลักษณ์ของละครน้ำเน่าก็เป็นศิลป์การเล่าเรื่องอย่างหนึ่ง ซึ่งเปโดรเป็นเยี่ยมใน นักสร้างภาพยนตร์ ที่ใช้ กรรมวิธีการนี้ถ่ายทอดความนึกคิดรวมทั้งทัศนคติของเขาบนแผ่นฟิล์มถ่ายรูปได้เลิศล้ำไม่ซ้ำแบบผู้ใดเช่นเดียวกันกับจะตอกย้ำซ้ำเติมให้ทราบว่า ชีวิตคนมันน้ำเสียแบบงี้นี่เอง!

ไม่เพียงแค่การดำเนินเรื่องรวมทั้งผู้แสดง แต่งานด้านภาพก็ยังเด่นไม่แพ้คนไหนกัน เปโดรสาดสีจัดจ้านในหนังของเขา แม้กระนั้นคุมโทนไว้ที่สีแดงรวมทั้งฟ้า เวลาที่แดงเจิดจ้า แบบแม่สี ปรากฏอยู่ในส่วนเรื่องราวอันหวือหวาจัดจ้าของไรมุนดา สีฟ้าที่ถูกเจือจางจากแม่สีสีน้ำเงินก็เป็นสีหลักในฟากชีวิตความเชื่อมโยงของแม่และก็โซลีแดด

นอกเหนือจากนี้ หนึ่งในหลายลายเซ็นต์ ที่เป็นเอกลักษณ์ในโลก (เซลลูลอยด์) ของเปโดร ก็คือ การสะท้อนภาพ ‘การดำรงชีวิตของผู้หญิง’ ผู้เป็นแม่ เป็นพี่-น้อง เป็นป้า น้า อา แล้วก็จนกระทั่งเพื่อนบ้าน

ผู้หญิงของเปโดรมีลักษณะด้วยกันเป็นความงามดุจดอกไม้ที่บานชุ่มฉ่ำ ช่วงเวลาเดียวกันก็เก่งรวมทั้งแข็งแรงพอที่จะจัดแจงภารกิจสำหรับการดำรงชีพอยู่ (ถึงแม้ว่าจะการขุดหลุมลึกขนาดใหญ่ เพื่อจะกลบฝังวัตถุขนาดใหญ่โตมโหฬาร) ผู้ชายกลายเป็น ‘คนวงนอก’ ที่อาจจะเป็นไปได้ว่าจะมีความหมายเพียงแค่การสืบพันธุ์มนุษย์ให้มีอยู่ถัดไปเพียงเท่านั้น

ภาพยนตร์เรื่อง BABEL กุญแจแห่งการสื่อสาร หนังที่ถูกลืม

ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างจากผู้กำกับชื่อดังอย่าง อเลนฮานโดร กอนซาเลซ อินาร์ริตู กับมือเขียนบทคู่หู กิลเลอร์โม อาร์ริเอก้า ที่บอกเลยว่าเป็นการทำหนังที่นำเอาเรื่องราวหลายชีวิตหลายเหตุการณ์มาผูกโยงใยเข้าด้วยกันเพื่อเล่าได้อย่างเชิญติดตาม ก่อนที่จะสิ้นสุดลงด้วยความตรึงใจถึงระดับสูงสุด

Babel เป็นผลงานเรื่องปัจจุบันของคนคู่นี้ ที่ฝากความสามารถได้เยี่ยมที่สุดกระทั่งแปลงเป็นหนังตังเก็งรางวัลออสการ์ในสาขาภาพยนตร์เยี่ยมที่สุดของปีนี้ ภายหลังที่คว้าแชมป์จากรางวัลลูกโลกทองไปแล้ว

หนังเริ่มในโมร็อกโก เมื่อเด็กผู้ชายสองญาติพี่น้องทดสอบยิงปืนไรเฟิลที่บิดาพึ่งเอามาให้ไว้ยิงสุนัขป่าที่จะมากัดกินแพะที่พวกเขาเลี้ยงไว้ แต่ว่าคนน้องดันยิงใส่รถประจำทางที่ลูกกระสุนปืนไปถูกซูซาน (เคท กางลุกลนเช็ตต์) นักเดินทางคนอเมริกัน ที่สามี ริชาร์ด (กางรด พิตต์) กระทั่งบาดเจ็บอย่างรุนแรง

เรื่องกลับแย่ลงกว่าเดิมเกินคาด เมื่อรัฐบาลอเมริกันมีความรู้สึกว่า เป็นเรื่องราวก่อให้เกิดเหตุร้าย ทำให้ทางการโมร็อกโกต้องตามสืบเรื่องราวนี้ ในภาวะวิกฤติที่เมียกำลังเจ็บจวนตาย ริชาร์ดโทรบอกอามีเลีย (เอเดรียน่า บาร์ราช่า) สาวใหญ่ชาวเม็กซิโกที่เป็นคนดูแลลูกของเขาให้ช่วยเลี้ยงดูลูกอีก 2 คนของเขาที่บ้านในซานดิเอโกด้วย

ภาพยนตร์ยอดเยี่ยม

แต่ว่าอามีเลียก็มีตารางที่จะจำเป็นต้องไปงานมงคลสมรสลูกชายที่ประเทศเม็กซิโกในพรุ่งนี้ ด้วยเหตุว่าไม่คนใดกันรับฝากเลี้ยง คุณก็เลยต้องพาลูกของนายจ้างข้ามเขตเข้าไปในประเทศเม็กซิโกด้วย โน่นนำมาซึ่งเรื่องราวแย่ลงกว่าเดิมมากขึ้นไปอีก เมื่อคุณพบข้อกล่าวหาลักพาเด็กผ่านประเทศ ซึ่งนับว่าเป็นความผิดพลาดที่รุนแรง

ในที่สุดการตามสืบคดีนี้ ทำให้พบว่า ปืนไรเฟิลกระบอกนั้น ผู้ครอบครองเป็นนักล่าสัตว์คนประเทศญี่ปุ่น (วัวจิ ยากุโช) พ่อหม้ายภรรยาตายที่กำลังเจอปัญหากับบุตรสาว ชิเอโกะ (รินโกะ คิลุกชิ) ที่เป็นใบ้ แล้วก็กำลังขวัญหนีดีฝ่อจากการเสียชีวิตของแม่คุณ

จำต้องจัดว่า Babel เป็นผลงานหนังที่โลกสมัยโลกาภิวัตน์ บ้านพักข้างหลังนี้ชอบมีนักสร้างภาพยนตร์จับเอาใจความสำคัญความเกี่ยวเนื่องของมนุษย์ในโลกที่อุดมด้วยคนหลากเชื้อชาติหลายภาษามานำเสนอกันอยู่เสมอๆ

แล้วก็ครั้งนี้จัดว่าทั้งคู่ เล่นของยาก มากขึ้นไปอีก เนื่องจากว่าหัวข้อนี้เล่า 4 เรื่องแบบผ่านทวีปกันอย่างยิ่งจริงๆ และก็ความมันของบทหนังประเด็นนี้อยู่ตรงที่ หนังมีเรื่องมีราวราวที่เข้มข้นเชื้อเชิญติดใจ รวมทั้งเมื่อแยก 4 เรื่องราวออกมาจากกัน ก็เป็นราวกับหนัง 4 เรื่องที่ต่างก็มีความเข้มข้นชักชวนชอบใจอยู่ในตัวอีกเหมือนกัน

เรื่องราวของครอบครัวเลี้ยงแพะ เป็นหนัง Coming of Age เป็นราวกับหนังดรามาที่สะท้อนความเชื่อมโยงของ พี่ กับ น้อง เรื่องของ 2 วัยรุ่นที่พึ่งเริ่มเป็นชายหนุ่ม และไม่ลงรอยกันนักตามประสาพี่ชาย-น้องชาย และก็ดูท่าว่าบิดาจะรักคนน้องมากยิ่งกว่า ทั้งคนน้องก็กำลังอยู่ในตอนฮอร์โมนพล่าน เขาถูกใจแอบมองลูกพี่ลูกน้องอาบน้ำ รวมทั้งดูท่าพี่สาวก็จะเต็มอกเต็มใจให้มองเสียด้วย แม้กระนั้นแล้วเรื่องยิงนักเดินทางที่ทำให้เกิดสถานการณ์ไม่สู้ดีในช่วงท้าย ทำให้ชีวิตวัยรุ่นของคนน้องจะต้องจบลงอย่างสิ้นเชิง รวมทั้งมันไม่มีทางจะอย่างเดิมอีกตลอดกาล

ภาพยนตร์เรื่อง The Lives of Others ชีวิตใครชีวิตมัน

เมื่ออำนาจถูกขจัดด้วยงานศิลป อย่าไปเชื่อคนไหนกันแน่เด็ดขาด หากมีคนมาบอกคุณว่านี่เป็นหนังที่เกี่ยวกับเผด็จการ อำนาจรวมทั้งสังคมนิยม แต่ว่าก็อย่าเชื่อคนไหนกันแน่อีกเช่นเดียวกัน ถ้าหากมีคนไหนกันแน่มาบอกว่า มันเป็นหนังที่เกี่ยวกับความรักล้วนๆ

บางทีอาจไม่บ่อยนักที่พวกเราจะพบว่าหนังเรื่องหนึ่ง ผสมแล้วก็คละเคล้ากันด้วยประเด็นมากมายรวมทั้งความสวยสดงดงามของรายละเอียด ต่อไปนี้ผู้ใดกันจะมุมไหน ก็ขึ้นกับ “วัสดุ” (ทัศนคติ, ประสบการณ์การดูหนังแล้วก็รากฐานแนวทางคิด) ของแต่ละคน

มีหลายที ในเวลาที่พวกเราเอ๋ยถึงว่าหนังประเด็นนั้นดี มันไม่มีความจำเป็นที่ต้องดีทุกส่วน แม้กระนั้นดีที่ว่านั้น บางทีอาจแข็งแรงถึงกับขนาดใช้เป็นบทเรียนหรือแบบอย่างสำหรับเพื่อการดำเนินงานของคนรุ่นหลังๆได้ ผมเคยคิดว่าคนรุ่นหลังคงจะมองความพิเศษเรื่องบทจาก Lemming รวมทั้ง Swimming Pool มองการจัดวางหลักสำคัญรวมทั้งเนื้อหาเยอะแยะจาก American Beauty แล้วก็หากเกิดเรื่องนี้

มองเพียงแค่งาน lighting หรือพวกการจัดแสงสว่างตลอดทั้งเรื่อง ก็จะน่าคุ้มสำหรับเพื่อการมองเสียแล้ว ผมไปดู The Lives of Others รอบพิเศษเวลา 20.45 น. ที่ลิโด เมื่อคืนนี้วันอาทิตย์ก่อนหน้านี้ (25 กุมภาพันธ์) และก็มีความรู้สึกว่าอาจไร้คนมองเท่าไรนัก แต่ว่าก็น่าดีใจว่ามีผู้ชมมาดูมากพอควร เมื่อเทียบกับในขณะที่คนควรนอนเพื่อดำเนินการในพรุ่งนี้

แล้วก็นับจาก “วัฒนธรรมป๊อป” อย่าง “ออสการ์” มอบรางวัลหนังเยี่ยมยอดสาขาเมืองนอกให้ เชื่อเถอะว่า ครั้งคราว The Lives of Others บางทีอาจได้รับพื้นที่ในโรงอื่นๆมากเพิ่มขึ้น ฮอลลีวู้ดน่ะ มิได้ทำให้โรงภาพยนต์บางที่ดูอย่างกับว่าคนตาบอดหรอกครับผม แม้กระนั้นอำนาจทางด้านการเมืองและก็พวกเผด็จการ ก็บังความสวยสดงดงามของศิลป์และก็ผู้คนไปด้วย หนังประเด็นนี้เล่าของช่วงก่อนที่จะกำแพงเบอร์ลินจะถูกทำลายในปี 1989 ก่อนที่จะเยอรมนีจะรวมชาตินั้น ชีวิตของมนุษย์ไม่เคยมีอิสระจริงๆจากอำนาจทางด้านการเมือง รวมทั้งอาจคล้ายกับเรื่องในประวัติศาสตร์หลายประเทศ ที่นักแสดงหรือคนสร้างงานศิลป์ ชอบโดนจับตาในฐานะ “ผู้เอียงเอน” หรือผู้ที่บางครั้งอาจจะพวกเป็นสายให้แก่คู่อริผู้ดูแลประเทศ จอร์จ กับ คริสต้า ก็มิได้ถูกนอกจาก

The Queen ราชินีหัวใจโลกจารึก หนังยอดเยี่ยมปี 2006 ที่ต้องดูให้ได้

The Queen หนังปี2006 ที่ใครยังไม่ได้ดูต้องไปหาดูให้ได้ เป็นหนังยอดเยี่ยมอีกเรื่องหนึ่งที่เราอยากจะมาแนะนำ

รายละเอียดของหนังเล่าเกี่ยวกับรายละเอียดเบื้องหน้าเบื้องหลังซึ่งเป็นการความเกี่ยวข้องราชินีเอลิซาเบธที่ 2 ของอังกฤษ กับนายกฯมือใหม่ (ในยุคนั้น) โทนี่ กางลร์ ของอังกฤษ สำหรับในการต่อสู้ของพวกเขาภายหลังเกิดเหตุการณ์การตายของเจ้าฟ้าหญิงไดอาน่าว่า พวกเขาควรจัดแจงหัวข้อนี้เช่นไร ซึ่งพวกเขาต่างดูกันคนละมุม

ทางราชินีเอลิซาเบธที่ 2 ทรงคิดว่า ประเด็นนี้เกิดเรื่องส่วนตัวของวงศ์สกุล ไม่จำเป็นที่ต้องทำสนั่น ในขณะความรู้สึกของพสกนิกรเป็นแสดงความเศร้าใจอย่างไม่อ้อมค้อมแล้วก็ต้องการให้มีการจัดพิธีการเพื่อสมเกียรติแก่เจ้าฟ้าหญิงไดอาน่า ซึ่ง โทนี่ กางลร์ เป็นราวกับผู้แทนของประชากร

การเล่าเรื่องค่อนข้างจะเรียบง่าย มีการนำภาพเหตุจริงเวลานี้ปะปนกับภาพที่ถ่ายทำขึ้นใหม่ รายละเอียดบางครั้งอาจจะเรียบง่ายไปสักน้อย แต่ว่าก็สามารถดึงอารมณ์ให้ผู้ชมรู้สึกมีส่วนร่วมแล้วก็รำลึกความจำไปกับเหตุที่เกิดขึ้นในเวลานั้นได้ ทำให้พวกเราแลเห็นถึงความคิดความอ่านระหว่างผู้ที่เป็นผู้นำประเทศได้มากขึ้น

ในส่วนของดารานำหญิงอย่าง เฮเลน ไม่ร์เรน นั้น มองผิวเผินอาจมองดูราวกับนักแสดงที่คุณสวมนั้นเกือบจะมองไม่เห็นต้องแสดงความรู้สึกอะไรออกมา แม้กระนั้นหากมองดูให้ลึกที่จริงแล้ว จะมีความเห็นว่า ไม่ว่าจะสุขหรือทุกข์คุณจำต้องปิดบังความรู้สึกเอาไว้ เพราะว่าคุณเป็นผู้นำประเทศก็เลยไม่เหมาะสมที่จะแสดงอารมณ์ที่จริงจริงออกมาซึ่งๆหน้าประชากร คุณได้แม้กระนั้นระบายมันออกด้วยการเขียนลงสมุดบันทึกของคุณ